Drzewo życia

Dane morfologiczne, biochemiczne i uzyskane z sekwencjonowania genów mówią, że wszystkie organizmy na Ziemi są ze sobą spokrewnione. Fajnie jest mieć wspólnych przodków z nimi wszystkimi. Czyż to nie jest wspaniałe uczucie spojrzeć w oczy myszy i pomyśleć “cześć, kuzynko”?

Pokrewieństwo różnych organizmów można przedstawić za pomocą drzewa genealogicznego. Takie drzewo dla taksonów nazywa się filogram albo drzewo filogenetyczne. Niektórzy mówią na nie “drzewo życia“. Rysuje się je całkiem podobnie do drzew genealogicznych. Od blisko spokrewnionych gatunków (np. C i D) prowadzi się linie – gałązki, które spotykają się w węźle (3) onaczającym wspólnego przodka. Następnie od takiego węzła prowadzi się linię do kolejnego węzła(2) – oznaczającego wspólnego przodka z kolejnym gatunkiem (B). W niektórych typach drzewa długość gałęzi jest skorelowana z czasem, a w niektórych nie.

Kilka lat temu Science opublikowało specjalny numer z dodatkami na ten temat. Między innymi pojawiło się tam przepiękne drzewo życia w formie koła, którego autorami są David M. Hillis, Derrick Zwickl i Robin Gutell, z University of Texas. Wykonano je na podstawie analizy sekwencji rRNA z małej podjednostki rybosomu. W uproszczeniu chodzi o to, że ponieważ geny ciągle ulegają losowym mutacjom, porównanie sekwencji pochodzących od gatunków, które rozeszły się stosunkowo niedawno, powinno wykazać mniej różnic, niż w przypadku gatunków, które rozdzieliły się wcześniej. Przedstawione koliste drzewo obejmuje około 3000 gatunków (szacuje się, że na Ziemi jest ich 9 milionów, z czego opisano niecałe 2 miliony). Ludzi można znaleźć między godziną 10 a 11