Małe RNA a translacja

Wyciszanie ekspresji genów za pomocą małych cząsteczek RNA (miRNA), czyli interferencja RNA (RNAi), zostało opisane stosunkowo niedawno. Zatem nic dziwnego, że nie wszystko jest jeszcze jasne. Wygląda jednak na to, że udało się rozwikłać ważny problem. RNAi działa na dwóch poziomach. miRNA przyczepia się do wyciszanego mRNA i powoduje zahamowanie translacji białka kodowanego przez to mRNA lub degradację transkryptu. Jednak zagadką jest, na którym etapie odbywa się to blokowanie translacji. Część wyników wskazywała, że dzieje się to przed lub w trakcie inicjacji translacji. Przemawiał za tym fakt, że wyciszanie ekspresji nie zachodzi, kiedy docelowe mRNA nie ma czapeczki na 5′-końcu, która zazwyczaj jest konieczna do rozpoczęcia translacji. Również transkrypty zawierające tzw. wewnętrzne miejsce wiązania rybosomu (IRES), które pozwala na niezależną od czapeczki inicjację translacji, nie dawały się wyciszyć (Pillai i in. 2005). Jednak część wyników sugerowała, że blokada translacji następuje później, ponieważ wielokrotnie stwierdzano, że do wyciszanych mRNA związane już były rybosomy, czyli kompleksy białko-RNA, które prowadzą translację. Zatem jak jest naprawdę?