Dlaczego męczy nas HIV

Nasz genom nosi w sobie ślady infekcji sprzed milionów lat. To sekwencje pochodzące od retrowirusów – wirusów, których informacja genetyczna zapisana jest w cząsteczce RNA. Po wniknięciu wirusa do komórki gospodarza jest ona przepisywana na DNA za pomocą odwrotnej transkryptazy. To wirusowe DNA może ulec integracji do genomu gospodarza i replikować się razem z nim. Od czasu do czasu jest ono transkrybowane na RNA, na podstawie którego znów może powstać cząsteczka DNA, i znów włączyć się do genomu gospodarza. Jeśli wirusowi uda się integracja do chromosomu w komórce rozrodczej, będzie przekazywany potomkom zainfekowanego organizmu. Jeśli jest w genomie wystarczająco długo, mutacje mogą uniemożliwić produkcję kompletu białek wirusowych, a zatem infekcję kolejnych komórek. Retrowirusy będące już stałą częścią genomu określa się jako retrowirusy endogenne. Kilka miesięcy temu na podstawie sekwencji nieaktywnych retrowirusów endogennych rozsianych po naszych chromosomach dwie grupy naukowców, francuska i amerykańska, niezależnie odtworzyły przodka ludzkich retrowirusów endogennych HERV-K i wykazały, że potrafi infekować komórki.