Strażnik genomu

“Strażnikiem genomu” nazywa się zwykle białko p53. Hamuje ono podziały komórek z uszkodzonym DNA, i bierze udział w aktywacji mechanizmów naprawy DNA oraz uruchamianiu programu samobójczej śmierci komórki, czyli apoptozy. Niektóre uszkodzenia DNA mogą powodować zatrzymanie transkrypcji - polimeraza RNA zatrzymuje się np. na dimerach pirymidynowych. Zatrzymana polimeraza RNA II jest rozpoznawana przez specjalną klasę białek, które wiążą się do niej i do białek zaangażowanych w naprawę DNA, które następnie wycinają uszkodzone nukleotydy. Taki mechanizm nazywany jest naprawą sprzężoną z transkrypcją TCR. Stwierdzono też, że aktywacja p53 w odpowiedzi na UV następuje, gdy uszkodzenia pojawiają się w aktywnych transkrypcyjnie genach, oraz, że związki blokujące transkrypcję przez polimerazę RNA II powodują aktywację p53. Czyli istnieje związek między zatrzymaniem transkrypcji a aktywnością “strażnika genomu”.