Wrotki należące do Bdelloidea robią ostatnio karierę. Intrygujące u tych organizmów jest to, że rozmnażają się partenogenetycznie, czyli bez udziału samców. Nie jest to sposób często spotykany wśród wielokomórkowych eukariontów – regułą jest rozmnażanie płciowe. Jednak odkąd po raz pierwszy zaobserwowano wrotki bdeloidalne – a zrobił to trzysta lat temu Antonie van Leeuwenhoek – nikt nie widział wśród nich ani samca, ani mejozy. Poza tym allele na obu kopiach chromosomów bardzo się od siebie różnią, co wskazuje, że u wrotków bdeloidalnych nie zachodzi towarzysząca rozmnażaniu płciowemu rekombinacja. Mimo to partenogenetyczne wrotki bdeloidalne odniosły duży sukces – naliczono już kilkaset gatunków.
Gatunków? Jest dużo różnych definicji gatunku. Tradycyjnie przyjmuje się, że to populacja mająca wspólną pulę genową, czyli taka, w której występuje przepływ genów. U organizmów rozmnażających się płciowo izolacja reprodukcyjna może więc spowodować specjację, czyli powstanie nowych gatunków. Inne definicje podkreślają znaczenie innych procesów wpływających na różnicowanie się lub jego brak wśród osobników jednego gatunku. Takie procesy to np. specjalizacja pozwalająca na zajęcie konkretnej niszy ekologicznej. Podejście ewolucyjne mówi, że gatunek to sekwencja populacji, która ewoluuje odrębnie od innych populacji.
