Genetyczny adres

Jakiś czas temu ukazały się dwie prace na podobny temat. Jedna, autorstwa Lao i współpracowników, trafiła do Current Biology, a druga autorstwa Novembre i współpracowników, do Nature. Obie opisują związek między geografią a genami w Europie. Pierwsza opiera się na badaniach 2,5 tysiąca, a druga 3 tysięcy osób, w obydwu przetestowano po 0,5mln miejsc w genomie, w których występują polimorfizmy pojedynczych nukleotydów (SNP). Z obu artykułów wynikają podobne wnioski – mimo, że Europejczycy są stosunkowo jednorodni genetycznie, różnice między nimi są na tyle duże, że na podstawie genów można zazwyczaj określić, skąd pochodzą. I to nie tylko kraj pochodzenia, ale też i mniejsze regiony. Przykładowo autorzy drugiej pracy byli w stanie odróżnić genomy osób z francusko-, niemiecko- i włoskojęzycznej części Szwajcarii. Zaskakujące rezultaty, np. te sugerujące, że Słowacy są bliżsi Włochom niż Czechom, czy Rosja wchodząca na terytorium Polski, pojawiały się wyłącznie wtedy, kiedy dane państwo było niedoreprezentowane – np. Słowaka przebadano tylko jednego. Badacze twierdzą, że są w stanie określić miejsce pochodzenia 90% osób z dokładnością do 700 km, a 50% z dokładnością do 300 km. Cóż, to dowód na to, że większość ludzi nie szuka partnerów za siedmioma górami, tylko w najbliższej okolicy (choć niektórzy sugerują, że krwawa historia Europy i czystki etniczne też miały swoje znaczenie). A jeśli trwa to odpowiednio długo, to geny mogą stać się równie dokładnym wskaźnikiem miejsca zamieszkania, co angielskie kody pocztowe. Poniżej wyniki w wersji graficznej.