Strona główna > biologia, medycyna, nauka > Małe RNA, które nie wyciszają

Małe RNA, które nie wyciszają

Zazwyczaj małe dwuniciowe niekodujące RNA wyciszają ekspresję genów w procesie zwanym interferencją RNA. Najczęściej odbywa się to przez interakcje z komplementarnymi mRNA, ale nie tylko. Jeśli małe dwuniciowe RNA są komplementarne do promotora genu, mogą zahamować transkrypcję. Odbywa się to poprzez modyfikację (metylację) histonów lub metylację DNA. Do tej pory wykorzystane do tego siRNA projektowano tak, żeby były komplementarne do wysepek CpG, miały zatem wysoką zawartość GC.

Pewien zespół naukowców z San Francisco też chciał zbadać, jak działają krótkie dwuniciowe RNA na promotory wybranych ludzkich genów. Zsyntetyzowali więc RNA odpowiedniej długości (21 par zasad), ale o niskiej zawartości CG, a także pozbawione powtarzających się sekwencji. I okazało się, że zaprojektowane przez nich cząsteczki RNA komplementarne do pewnych promotorów (E-kadheryny, p21, i VEGF) aktywowały ekspresję tych genów. Do aktywacji – tak samo, jak do interferencji RNA – potrzebne jest białko z rodziny Argonautów (Ago2). Ponadto w tym procesie modyfikowane są histony. Naukowcy stwierdzili również, że ta aktywacja nie ma nic wspólnego z odpowiedzią zależną od interferonu, który jest produkowany w odpowiedzi na dwuniciowe RNA i także może aktywować pewne geny, zapewne zaangażowane w zwalczanie wirusowego RNA.

Nie jest to jedyny przypadek, kiedy zamiast RNAi można mówić o RNAa (aktywacji RNA). Pewien rodzaj krótkich dwuniciowych RNA o długości ok. 20 par zasad, które zawierają sekwencję NRSE (rozpoznawaną przez specyficzny dla neuronów czynnik transkrypcyjny), aktywuje ekspresję genów, których promotory też mają tę sekwencję. Proces ten reguluje początkowe etapy rozwoju neuronów, ale jego mechanizm nie jest dokładnie poznany (Kuwabara i in. 2004). Inna grupa naukowców wykazała, że także gen kodujący receptor progesteronowy może być aktywowany przez małe dwuniciowe RNA komplementarne do jego promotora. Również tu aktywacji towarzyszyła modyfikacja histonów, jednak nie wykazano udziału Argonauty w tym procesie. Wygląda na to, że nie docenialiśmy roli małych RNA w regulacji ekspresji genów. Trwają już badania nad zastosowaniem RNAi w leczeniu niektórych chorób, ciekawe, czy RNAa też znajdzie takie zastosowania.

 

Kategorie:biologia, medycyna, nauka Tags:
  1. Brak komentarzy.
  1. Grudzień 6, 2007 o 5:07 pm

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: