Strona główna > biologia, nauka > Małe RNA a translacja

Małe RNA a translacja

Wyciszanie ekspresji genów za pomocą małych cząsteczek RNA (miRNA), czyli interferencja RNA (RNAi), zostało opisane stosunkowo niedawno. Zatem nic dziwnego, że nie wszystko jest jeszcze jasne. Wygląda jednak na to, że udało się rozwikłać ważny problem. RNAi działa na dwóch poziomach. miRNA przyczepia się do wyciszanego mRNA i powoduje zahamowanie translacji białka kodowanego przez to mRNA lub degradację transkryptu. Jednak zagadką jest, na którym etapie odbywa się to blokowanie translacji. Część wyników wskazywała, że dzieje się to przed lub w trakcie inicjacji translacji. Przemawiał za tym fakt, że wyciszanie ekspresji nie zachodzi, kiedy docelowe mRNA nie ma czapeczki na 5′-końcu, która zazwyczaj jest konieczna do rozpoczęcia translacji. Również transkrypty zawierające tzw. wewnętrzne miejsce wiązania rybosomu (IRES), które pozwala na niezależną od czapeczki inicjację translacji, nie dawały się wyciszyć (Pillai i in. 2005). Jednak część wyników sugerowała, że blokada translacji następuje później, ponieważ wielokrotnie stwierdzano, że do wyciszanych mRNA związane już były rybosomy, czyli kompleksy białko-RNA, które prowadzą translację. Zatem jak jest naprawdę?

W Nature pojawiły się właśnie dwie prace na ten temat. Pierwsza z nich opisuje, co naukowcy znaleźli w kompleksie RISC, czyli grupie białek, która wraz z miRNA wiąże się z mRNA i powoduje wyciszenie jego ekspresji. Dotychczas poznano głównie te składniki RISC, które biorą udział w degradacji mRNA. Jednak nowe wyniki sugerują, że z RISC wiąże się także białko eIF6 (czyli eukariotyczny czynnik inicjacji translacji 6). Z wczeniejszych badań wiadomo, że eIF6 wiąże się z dużą podjednostką rybosomu i uniemożliwia jej połączenie się z małą podjednostką. W ten sposób uniemożliwia powstanie rybosomu, czyli blokuje translację (Ceci i in. 2003). Pozbawienie komórek tego białka hamuje zależne od miRNA posttranskrypcyjne wyciszanie ekspresji genów i w komórkach ludzkich, i w komórkach nicienia Caenorhabditis elegans. Zatem można przypuszczać, że jednym z mechanizmów blokowania translacji w procesie zależnym od miRNA jest hamowanie przez eIF6 składania rybosomu, czyli niedopuszczanie do inicjacji translacji.

Druga praca opisuje regulację ekspresji genów przez małe RNA z rodziny miR2 u muszki owocowej Drosophila melanogaster. Tu też naukowcy stwierdzili, że związanie się miRNA z docelowym transkryptem nie pozwala na inicjację translacji. Poza tym potwierdzili, że do blokady translacji potrzebna jest czapeczka na 5′-końcu mRNA. Stwierdzili też, że związane z zablokowanym mRNA kompleksy białko-RNA, które dotychczas brano za rybosomy, wcale nimi nie są. Doszli do takiego wniosku, kiedy stwierdzili, że powstawania tych kompleksów nie da się zablokować za pomocą związków hamujących składanie rybosomów. Na razie nie udało się jeszcze sprawdzić, co wchodzi w skład tych „pseudo-polisomów”, ale jeśli potwierdzi się, że to nie są rybosomy, nie będzie już chyba wątpliwości, że mikroRNA nie dopuszczają do rozpoczęcia translacji.

Kategorie:biologia, nauka Tags:
  1. Czerwiec 26, 2007 o 4:41 pm

    […] Niedawno opisywałam wyniki sugerujące, że hamowanie translacji polega na uniemożliwieniu składania rybosomu na transkrypcie, w którym bierze udział białko eIF6, i że to, co dotychczas brano za rybosomy na wyciszonych mRNA, wcale nimi nie jest. Jednak to nie wszystko […]

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: