Strona główna > biologia, ewolucja, nauka > Nie wyrywajcie skrzydeł muszkom

Nie wyrywajcie skrzydeł muszkom

Hawaje są domem niemal 1000 gatunków muszek z rodzaju Drosophila. Wszystkie pochodzą z jednej linii, która dotarła tam około 26 milionów lat temu. Niektóre z nich mają piękne wzorki na skrzydłach. W PLOS One pojawiła się praca opisująca bazę danych zdjęć obrazków na skrzydłach muszek. Wzory na skrzydłach mogą odgrywać rolę w wabieniu partnerów i ukrywaniu się przed wrogami. Kiedy skrzydła są złożone, tworzą kamuflaż, natomiast po rozłożeniu prezentują obrazki potencjalnym partnerom. Ponieważ muszki są od dawna wykorzystywane w genetyce, sporo wiadomo o ich genach a także wzajemnym pokrewieństwie różnych gatunków. Twórcy bazy danych mają nadzieję, że pomoże ona w badaniach nad ewolucją tych wzorków. Już ich wstępne dane pozwalają na stwierdzenie, że w niektórych liniach rodowych przybyły lub zniknęły pewne plamki. Do pełni szczęścia brakuje tylko sekwencji genów odpowiedzialnych za pigmentację skrzydeł u poszczególnych gatunków i porównania ich z tymi, które już są znane.

Z kolei w PNAS nieco wcześniej pojawił się artykuł o sekwencjach regulatorowych u Drosophila i o ich ewolucji. Wśród opisywanych sekwencji są też takie, które decydują o barwie i wzorze na skrzydłach. Przykładowo gen yellow odpowiedzialny za produkcję czarnego pigmentu ulega ekspresji na niskim poziomie u wszystkich muszek, ale u tych, które mają ciemne plamy na skrzydłach, jego ekspresja w okolicach plam jest wyższa, niż gdzie indziej. Gen ten poprzedzony jest kilkoma sekwencjami regulatorowymi wiążącymi różne czynniki transkrypcyjne. Powstanie jednej z nich umożliwiło wiązanie się do promotora genu yellow białka Engrailed hamującego transkrypcję. W ten sposób to silnie konserwowane białko, które u wielu organizmów bierze udział w regulacji segmentacji, zostało zaangażowane w dodatkowy proces – kontrolę wzoru na skrzydłach. Jednak w toku ewolucji sekwencja ta kilka razy zmutowała tak, że uniemożliwiła wiązanie czynnika transkrypcyjnego, i w ten sposób muszki straciły nabyte wcześniej wzory na skrzydłach. Podobny proces – najpierw pojawienie się sekwencji regulatorowej w promotorze, a później jej utrata w niektórych liniach potomnych – dotyczy innej sekwencji w genie yellow, sterującej kolorem końcówki odwłoka.

Autorzy tego artykułu zwracają uwagę, że ewolucja elementów regulatorowych wykorzystuje już istniejące elementy (np. dokłada sekwencje do działającego promotora czy angażuje do kontroli nowych procesów już istniejące białka pełniące inną funkcję) i pozwala na stworzenie nowych związków między dowolnym czynnikiem transkrypcyjnym a genem położonym niżej w kaskadzie przekazywania sygnału, dzięki czemu można uzyskać olbrzymią liczbę nowych możliwości.

Kategorie:biologia, ewolucja, nauka
  1. Czerwiec 7, 2007 o 3:57 pm

    Oj, Migg, bzdury piszesz… Przecież każdy szanujący się inteligent w tym kraju wie doskonale, że żadnej ewolucji nie ma, że to tylko wymysł Układu, aby osłabić znaczenie kościoła…😛

    A na poważnie: bardzo ciekawe🙂

  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: