Strona główna > biologia, nauka > Małe RNA, AURE i translacja

Małe RNA, AURE i translacja

Grudzień 6, 2007 Dodaj komentarz Go to comments

W Science pojawiła się kolejna ciekawa praca z serii „zagadki małych RNA”, tym razem o związkach sekwencji bogatych w AU (AURE) w 3’UTR (czyli „tylnym”, niekodującym już białka, końcu mRNA) z miRNA. Dotychczas sekwencje AURE znane były głównie z tego, że zawierające je mRNA mają bardzo krótki czas półtrwania w komórce, jednak pod wpływem różnorodnych czynników, np. stresu czy zapalenia, ulegają stabilizacji i zamiast żyć kilka minut, rozpadają się dopiero po kilku(nastu) godzinach. Poza tym elementy AURE mogą wpływać na tempo translacji zawierających je RNA. Poznano już całkiem sporo białek, które wiążą się z tymi sekwencjami i wpływają na stabilność oraz translację niosących je cząsteczek. Małe RNA natomiast biorą udział w wyciszaniu ekspresji genów w procesie interferencji RNA, choć wygląda na to, że nie jest to ich jedyna funkcja.

Tym razem Joan Steitz, niegdyś doktorantka Jima Watsona, zwana przez niektórych”królową RNA”, twierdzi, że miRNA wyciszają ekspresję w dzielących się komórkach, ale kiedy komórki są w stanie spoczynku, powodują podwyższenie poziomu ekspresji genów. W komórkach z zatrzymanym cyklem komórkowym na skutek głodzenia ich przez usunięcie surowicy z pożywki wzrasta translacja TNF-α. Już wcześniej jej zespół wypuścił publikację, z której wynika, że w takiej sytuacji AURE w mRNA TNF-α wiąże się z białkami Argonautą 2 i FXR-1, których związek z miRNA zaobserwowano już wcześniej, i że te białka działają wtedy jako aktywatory translacji. Tym razem zespół Steitz stwierdził, że wiązaniem tych białek z AURE steruje miRNA zwane miR369-3. Poza tym inne dobrze znane miRNA – Let-7 i syntetyczne miRNA cxcr4 – również stymulują translację docelowych mRNA. Ale tylko wtedy, kiedy komórki się nie dzielą. W dzielących się komórkach hamują translację, czyli wyciszają ekspresję genów tak, jak to nieraz zaobserwowano już wcześniej.

Jeśli te wyniki się potwierdzą, oznacza to, że te same miRNA w różnych sytuacjach mogą wywierać odwrotny wpływ na swoje docelowe geny, a zatem regulacja ekspresji genów przez miRNA jest bardziej skomplikowana, niż wydawało się na pierwszy rzut oka. Wiele badań nad miRNA prowadzono na dzielących się komórkach, czy to liniach, czy na różnych etapach rozwoju. Jeśli okaże się, że ich główną funkcją w komórkach spoczynkowych jest aktywacja ekspresji, to naprawdę duże odkrycie. W końcu w naszym ciele jest całkiem sporo komórek, które w ciągu naszego życia dzielą się dość rzadko.

Kategorie:biologia, nauka Tags:
  1. Brak komentarzy.
  1. No trackbacks yet.

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Log Out / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Log Out / Zmień )

Facebook photo

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Log Out / Zmień )

Google+ photo

Komentujesz korzystając z konta Google+. Log Out / Zmień )

Connecting to %s

%d bloggers like this: